Proud Paralympians

 In Persoonlijk

Op een kleurrijke muur in het atletendorp in Rio schrijven paralympische atleten hun wensen, inspirerende gedachten en groeten. Onder het motto #proudparalympian dragen zij de spirit van deze Spelen uit. Ik ben intussen, na twaalf dagen onderdompeling, ook ontzettend trots op onze Nederlandse Paralympiërs.

Watching from the mixed zone, waiting for #teamnl ?? #rio2016

A photo posted by Martijn Keijsers (@martijnkeijsers) on

Voordat ik naar Rio afreisde had ik me niet, of in elk geval onvoldoende, gerealiseerd hoe groot het voorrecht is om met topsporters te praten binnen tien minuten nadat ze het ultieme moment beleefd hebben waar ze vier jaar keihard voor gewerkt hebben. Staande in de ‘mixed zone’ van de meest prachtige sportvenues die je je voor kunt stellen, komt zo’n atleet of atlete dan vol adrenaline op je af. Soms intens blij en gelukkig, soms diep teleurgesteld, boos of verdrietig. Je hebt geprobeerd de wedstrijd te volgen, je te verdiepen in hun verhaal en maakt dan een paar minuten een praatje met ze.

What a guy, what a race @kennyvanweeghel Gratz! #teamnl #rio2016 #wheeler

A photo posted by Martijn Keijsers (@martijnkeijsers) on

De een barst zelf al los in een spervuur van quotes, soms heel sportinhoudelijk en soms vooral emotioneel. Een ander moet je een beetje uit de tent lokken. Soms ook gewoon wat troostende woorden, in de hoop dat er dan nog wat gezegd zal worden dat bruikbaar is voor het persbericht. En soms ook gewoon even napraten, zodat de verwerking van wat ze beleefd hebben alvast kan beginnen. Er vloeien tranen, er wordt gelachen, er zijn knuffels, het is soms een geweldig gesprek en af en toe komt er niks bruikbaars uit. En als het echt gezellig is, dan is een fotootje met de reporter ook nog wel aan de orde. Omdat het kan.

Best seats in the house #rio2016 #teamnl

A photo posted by Martijn Keijsers (@martijnkeijsers) on

De een barst zelf al los in een spervuur van quotes, soms heel sportinhoudelijk en soms vooral emotioneel. Een ander moet je een beetje uit de tent lokken. Soms ook gewoon wat troostende woorden, in de hoop dat er dan nog wat gezegd zal worden dat bruikbaar is voor het persbericht. En soms ook gewoon even napraten, zodat de verwerking van wat ze beleefd hebben alvast kan beginnen. Er vloeien tranen, er wordt gelachen, er zijn knuffels, het is soms een geweldig gesprek en af en toe komt er niks bruikbaars uit. En als het echt gezellig is, dan is een fotootje met de reporter ook nog wel aan de orde. Omdat het kan.

De objectiviteit was weer ver te zoeken! #tw

A photo posted by Martijn Keijsers (@martijnkeijsers) on

Wat ze allemaal gemeen hebben -en dat stralen ze ook telkens uit- is dat het Proud Paralympians zijn. En dat vind ik prachtig om mee te maken Gerben, Diede, Daniel, Marlou, Vincent, Alyda, Liesette, Thijs, Chantalle, Kenny, Lara, Sanne, Jetze Geert, Joleen, Linda, Melaica, Lieke en al die anderen die deze reporter al te woord stonden vlak na hun prestaties op het grootste en belangrijkste sportevenement dat ze maar mee kunnen maken. Het is een voorrecht, sporters van TeamNL!

Met collega Jurjen klaar voor dag 2 van de Paratriathlon. Vandaag de vrouwen in actie. #rio2016 #teamnl

A photo posted by Martijn Keijsers (@martijnkeijsers) on

 

Leave a Comment